RONDA - MIASTO ZAWIESZONE NAD PRZEPAŚCIĄ

Kwietniowy ranek dopiero zaczynał ukazywać się na horyzoncie, kiedy z moją towarzyszką podróży spoglądałyśmy na niebo zasnute pierzastymi chmurami. Przez niewielkie prześwity widać było pierwsze promienie słońca. Zapowiadał się piękny dzień.

PRAWDZIWA ROZKOSZ DLA PODNIEBIENIA! O TYM, CO JADŁAM I PIŁAM W ITALII

Pierwszy raz odwiedzić Włochy i nie zjeść nawet kawałeczka pizzy czy gałki gelato. Toż to prawdziwy skandal! No cóż, dopuściłam się właśnie takiej zniewagi. I dzięki temu moje kubki smakowe osiągnęły całkowitą ekstazę.

CERVIA - MIASTO SOLĄ STOJĄCE

To będzie historia miasta, które dwa razy powstało ruszyło z posad, aby zmienić swoje położenie. To będzie historia miasta wyrosłego z soli. Zapraszam Was na lekki spacer ulicami Cervi położonej nad adriatyckim wybrzeżem.

PUEBLOS BLANCOS, CZYLI BIAŁE MIASTECZKA ANDALUZJI + JASKINIA

Andaluzja urzekła mnie od pierwszego spojrzenia. Uwielbiam ten region za lekką atmosferę sjesty unoszącą się w powietrzu, sangrię pitą na plaży, pełne ognia flamenco i górskie widoki. Do tej listy śmiało mogę dodać jeszcze pueblos blancos, czyli białe miasteczka, które udało mi się zobaczyć podczas drugiej wizyty w tym hiszpańskim regionie.

BARCELONA - PODĄŻAJĄC SZLAKIEM GAUDIEGO

Stolica Katalonii nie przestawała kaprysić. Od samego rana otuliła się szczelnym woalem mlecznobiałej mgły, która ani myślała przepuścić chociażby nikłego promienia słońca. Dodatkowo od czasu do czasu zalewała się kroplami deszczu rozbijającymi się o liście i ginącymi w kałużach.

PRZEBRZMIAŁA SŁAWA DWORKU W MOJMIROVCACH

Pobyt w słowackim hotelu wygrałam w loterii. Biorąc pod uwagę, że rzadko zdarza mi się zdobyć jakąś nagrodę, z jeszcze większą ochotę pojechałam do małej miejscowości Mojmirovce. Czy było warto pokonać ponad 400 km, aby spędzić listopadowy weekend w zabytkowym obiekcie? 

BRODZĄC W BARCELOŃSKIEJ MGLE

Barcelona zaczęła kaprysić. Postanowiła ukryć się za niekończącym się woalem mgły. Jej białe pasma wisiały nisko nad ziemią przysłaniając strzeliste wieże i wyższe piętra budynków. Z sinych chmur kropił lekki deszczyk. Niezrażona taką aurą postanowiłam wyruszyć na wzgórze Montjuïc. 

ŚWIAT BARCELOŃSKICH KAMIENIC

Madryt to jedno z tych miast, które opuszczałam bez żalu. Nie uwiódł mnie swoją atmosferą, nie oczarował architekturą. Po tych przeciętnych doświadczeniach duchowych droga wiodła do ostatniego punktu mojej hiszpańskiej odysei. Z dala majaczyły już budynki Barcelony.

MOJA WŁÓCZĘGA PO PRADO

Odkąd tylko zachłysnęłam się sztuką i wertowanie przeróżnych albumów sprawiało mi wielką przyjemność, zapragnęłam stanąć oko w oko z dziełami, które na zawsze znalazły miejsce w mojej głowie.

EL ESCORIAL: TAM, GDZIE KRÓLOWIE ŚPIĄ WIECZNYM SNEM

Madryt przestał mnie rozpieszczać. W ciągu jednej nocy zupełnie zmienił swe oblicze, a perspektywa spacerowania po ulicach rozgrzanych słońcem odeszła w zapomnienie.

MÓJ MADRYCKI SZLAK

Madryt nie skradł mojego serca, może poruszył tylko jego skrawek. To duże miasto oddychające codziennym zgiełkiem, rykiem samochodów i gwarem przelewających się osób.

KRÓLEWSKIE ŻYCIE W MADRYCIE

Nastał czas pożegnań. Za sobą zostawiłam roztańczoną Andaluzję zatopioną w świątecznym nastroju. Otwierał się dla mnie kolejny etap podróży: kosmopolityczna stolica Hiszpanii.

4 OPOWIEŚCI Z GRANADY

Granadę poznawałam ziarnko po ziarnku. Otwierała się przede mną niczym dojrzały owoc granatu. Zaczęłam od skórki, czyli spaceru po ulicach miasta. Potem docierałam głębiej. Wnikałam w tkankę miasta, obserwowałam ludzi, aby na koniec dotrzeć do najsłodszego centrum, czyli Alhambry.

NIEWIDZIALNA WYSTAWA, CZYLI ŻYCIE W ŚWIECIE CIEMNOŚCI

Wyobraź sobie świat pogrążony w całkowitych ciemnościach. Wyobraź sobie, że słońce nagle gaśnie, a zmysł wzroku traci swoje znaczenie. Zaczynasz chodzić po omacku. Kurczowo trzymasz się ścian, aby tylko nie wyjść na otwartą przestrzeń i uniknąć niespodziewanego zderzenia z przypadkowym przedmiotem.

ALHAMBRA - W OBLICZU CZERWONEJ TWIERDZY

 Alhambra, olbrzymia twierdza dumnie wznosząca się na wzgórzu. Otoczona murem piętrzy się na tle gór Sierra Nevada i czuwa nad położonym u jej podnóża miastem. Przez lata nie do zdobycia, stanowiła siedzibę dynastii Nasrydów w Granadzie.

KRAINA ZWIERZĄT NA TENERYFIE

To był zupełnie nieplanowany wyjazd. Nie wertowałam niezliczonej ilości przewodników, nie szperałam w internecie. Pewnego październikowego dnia wsiadłam do autobusu, aby zobaczyć ogród zoologiczny inny niż wszystkie. Jak się okazało drugiego takiego, podczas moich podróży, jeszcze nie było dane ujrzeć.

ZJEŚĆ CZECHY WSCHODNIE

Jak smakuje kraj wschodnioczeski? Dla mnie to przede wszystkim aromat korzennych przypraw dodawanych do piernika i świeżutkie piwo doskonale chłodzące w upalny dzień. Ale region ten, pod względem kulinarnym, potrafi zaskakiwać.

MIEJSCE STRACEŃ KALIFÓW, CZYLI RZECZ O ARABSKICH ŁAŹNIACH W KORDOBIE

Do łaźni kalifa (Baños califales) zawitałam całkiem przypadkowo. Po wyjściu z twierdzy Alcazar, nasycona przepięknymi widokami Kordoby z jej zabudowaniami koloru piasku, które nasuwały mi na myśl pustynne miasto, postanowiłam chwilę odpocząć pod drzewami obfitującymi w pomarańcze na pobliskim placu.

MARZENIA O KORDOBIE MAURÓW

Do Kordoby dotarłam autobusem. Droga z Malagi zajęła ponad trzy godziny. Za oknami rozpościerały się gaje oliwne i liczne wzgórza. Co jakiś czas mijaliśmy małe miasteczka, gdzie w lokalnych tapas barach miejscowa ludność leniwie spędzała całe godziny.

TAM, GDZIE WZNOSI SIĘ BIAŁA WIEŻA

W niedzielę nastał czas powrotu. Droga wiła się przez małe miasteczka. W oddali majaczyły wzgórza porośnięte trawą i pola pełne dojrzewającego zboża kołyszącego się na wietrze. Gdzieniegdzie łąki wybuchały całą czerwonością niezliczoną ilością kwiatów.